Wintertraining

In de winter malen profs kilometers en kilometers en kilometers. Sommigen vergeten extra aan hun stuurvaardigheid te werken. Dat komt hen dan in de loop van het seizoen duur te staan.

Het veld

Twee dagen na het overlijden van Wouter Weylandt,
bleef Tom-Jelte Slagter een poos voor dood liggen.

Zdenek Stybar doet het nog wel, Lars Boom niet meer. Die laatste vindt het WK veldrijden geen goede voorbereiding op het wegseizoen. Nochtans worden renners steeds vaker over extreme wegen gestuurd. Een minimum aan veldritervaring is daarbij aangewezen. Vraag het maar aan de onfortuinlijke Tom-Jelte Slagter.In de rit over de strade bianche in de Giro 2011 bleef de Nederlander voor dood liggen na een schuiver op het sterrato.

De skipiste

Dan is er nog een ander type renners. Zij die vooral problemen kennen bij de afdalingen. Wie bochtenwerk en afdalen zegt, denkt automatisch aan skiën. Thor Hushovd staat geboekstaafd als een meesterdaler. Hij zweert alvast bij de ervaring die hij al skiënd heeft opgebouwd. Het zou Fränk Schleck geen kwaad doen om enkele skilessen te volgen. Getuige hiervan de afdaling tijdens de Ronde van Zwitserland 2008 die grondig misliep.

Alleen skilessen hebben Pedro Horillo niet geholpen. Zijn carrière was niet vroegtijdig afgebroken als hij een cursus parapente had gevolgd. Hij viel 80 meter de ravijn in tijdens de Giro 2009.

En Jens Voigt? Die haalt elke Tour wel een straffe stoot uit. Puur van contentement dat hij het opnieuw overleefd heeft, maakt hij vervolgens zijn vrouw zwanger. Eerst boenk en dan een joenk.

Erg, erger, ergst

De organisatoren van de Tour de France moeten gedacht hebben: “Wat die van de Giro kunnen, dat kunnen wij ook.”

De Giro geeft het voorbeeld

Cadel houdt het kopje scheef om

de modderspatten van Vino te mijden.

De laatste jaren heeft de Ronde van Italië de reputatie haar deelnemers over de meest bizarre wegen te sturen. Zo won Cadel Evans in 2010 de rit van Carrara naar Montalcino door als behendigste modderduivel o.a. twintig kilometer onverharde wegen te trotseren. De zogenaamde strade bianche over sterrato. Dit jaar was Pieter Weening de beste zandduivel.

Aangezien iedereen de rit overleefde, zag de Giro-directie er opnieuw geen graten in om het peloton in de editie van 2012 nog eens op de proef te stellen. De voorlaatste etappe zal aankomen op de beruchte Stelvio-pas… op een onverhard wegeltje dat zich langs en naar de skistations slingert.

De Tour aapt na

Niks van dit alles in de Ronde van Frankrijk. Christian Prudhomme en de zijnen hebben er voor de editie 2012 op toegezien dat de heren renners enkel verhard terrein onder de wielen geschoven krijgen. Toch is dat ook niet helemaal ongevaarlijk.

In de tweede rit, over Waalse wegen, zal het peloton over de Romeinse Steenweg tussen Braive en Moxhe moeten, houder van de twijfelachtige titel “de meest absurde weg van Europa”.

Ideale weg om een peloton van een man of 180 door te jagen, achteraf hun boetes te betalen voor te snel rijden en op te draaien voor de ziekenhuiskosten van de renners die ongewild een verkeersbord mee naar huis hebben genomen. De mensen van Vacansoleil slapen waarschijnlijk enkele nachten niet al te best meer. Al heeft Hilaire belooft niets meer te rammen en is er geen prikkeldraad langs de Romeinse steenweg gespannen.

Hamme-Zogge spant de kroon

En toch, toch kan het nog altijd veel erger. Op dat vlak mogen de organisatoren van de wedstrijd in Hamme-Zogge gerust eens beginnen nadenken over waar ze nu eigenlijk mee bezig zijn.