Posts tonen met het label Greg Lemond. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Greg Lemond. Alle posts tonen

zondag 6 november 2011

De truc met de visdraad

Jef Braekevelt stapt uit het wielerwereldje. Flamboyanter dan Lomme Driessens hebben ze Vlaamse ploegleiders niet gemaakt. Maar even goed als Driessens kende Braekevelt de truken van de foor.


Tegenwoordig krijgen renners al eens last van een haperende derailleur of van een slepende rem. Meestal net nadat ze lek gereden zijn. Dan hangen ze aan de auto. Zodat de mecanicien het euvel snel kan verhelpen en ... de renner in kwestie zonder veel trappen het peloton weer bijhaalt. Een renner in een ontsnapping roept al eens zijn ploegleider. Die glijdt dan langs hem, toevallig aan de kant van waar de wind komt. En bergop komt er al eens een extra bidonnetje aan te pas om een handje toe te steken. Met al deze zottigheden lacht Braekevelt.


Poets wederom poets

Laurent Fignon verloor heel nipt de Tour van Greg Lemond. De Amerikaan paste de lepe truc toe om met een triatlonstuur te rijden. Zijn ploegleider José De Cauwer was 's morgens heel vroeg bij een official daarvoor de toestemming komen vragen. Daags na een zwaar feestje is een mens al eens toegeeflijker. Die truc compenseert ruimschoots de streek die Fignon uithaalde. Hij liet zich een heel groot deel van de Tourmalet naar boven duwen door zijn sportdirecteur. Onder het welwillende oog van de chauvinistische Franse koersdirectie. Braekevelt weet dit soort opportunisme ongetwijfeld te waarderen.


Italiaanse finesse

Francesco Moser dreigde de Giro te verliezen. Heel Italië schaarde zich achter hem, de RAI incluis. In de afsluitende tijdrit blaast de helikopter van de tv hem letterlijk vooruit naar de eindoverwinning. Met Moser brak ook het epo-tijdperk aan. Heel het peloton volgde zijn voorbeeld, op de brave Lotto-ploeg na. Braekevelt had toen maar wat graag een volghelikopter bestuurt om zijn renners vooruit te branden.


Den draad
Ergens wel vreemd dat Braekevelt niet op de hoogte was van de superbrandstof epo. Jef huldigde immers het principe: wat je niet ziet, bestaat niet. Hij bracht namelijk ooit een renner terug bij de kopgroep door hem op sleeptouw te nemen. Dat mag u letterlijk nemen. Hij trok hem namelijk voort met behulp van een onzichtbare visdraad. Dat waren nog eens tijden!

vrijdag 30 september 2011

Condooms en halskettingen

We diepen niet opnieuw het verhaal van de peer van Pollentier op. We willen het hebben over aerodynamica.

Het minste detail wordt aangegrepen om de luchtweerstand te verminderen. Na de man met de hamer is de lucht immers de grootste vijand van de wielrenner. Wie snelheid wil maken, maakt zich zo klein mogelijk; vandaar dat renners zo diep liggen. Het zadel staat gemiddeld zo'n 10 cm hoger dan het stuur. Die positie is niet aan te raden voor ruglijders.

Vork
Niet alleen de renners, ook de fietsen leggen testen af in de windtunnel. Constructeur Ridley ontwikkelde een speciale voorvork met een spleet. Zonder in details te treden, die dient om de wind die het wiel maakt tijdens het draaien proper en zonder turbulentie af te voeren.


Druppel
Een ander merk dat prat gaat op aeronamisch design is Cervélo. Zij vertrekken vanuit het gegeven dat de lucht voor 80 tot 90% van de weerstand zorgt. De fiets vangt zo'n 10% van de wind. Alle beetjes helpen om te winnen en een aerodynamische fiets draagt zijn steentje daartoe bij. Ook weer zonder al te technisch te worden: alles wordt zo druppelvormig geconstrueerd.

Labo
De grootste freaks zijn de tijdrijders. Hoe minder weerstand, hoe meer de watts renderen. Greg Lemond was daarin de pionier. Hij reed als eerste een tijdrit met opzetstuur, een trucje dat hij afgekeken had van de triatleten. Het tijdrijden werd het laboratorium van de snelheidsduivels en de innovaties. Nieuwe materialen, vooruitstrevende constructies, ze worden het eerst door tijdrijders uitgetest. Hoge velgen, volle wielen, remmen die in het kader zijn ingewerkt in plaats van ervoor hangen: you name it, in een tijdrit wordt het getest.
 

Strak in het pak
Aerodynamische pakjes die niet flapperen en waar je met veel moeite in kruipt, een tijdrijder wringt zich er als tandpasta in een tube in. De overschoentjes zijn er niet tegen het opspattende water, maar om ook aan de voeten minder weerstand te hebben. Mark Cavendish ging in zijn drang naar snelheid tijdens het WK in Kopenhagen zo ver dat hij een condoomhelm opzette. 


... en toch
Renners doen er alles aan om zo min mogelijk 'drag' te hebben. Het gaat er echt maniakaal aan toe. Langs de andere kant laten ze halsketting bungelen, hun haren wapperen en ze rijden rond met ongeschoren baard. Kan iemand vertellen wat het nut dan nog is van al die aerodynamica?